Nieheteronormatywne starzenie się – doświadczenia i refleksje gejów z „milczącej generacji”

Abstrakt

Procesy starzenia się osób nieheteroseksualnych od lat 70. XX wieku stanowią obszar refleksji i badań naukowych. Badacze wychodzą z założenia, że z jednej strony członkowie mniejszości seksualnych podzielają z innymi wiele doświadczeń związanych z upływem czasu, z drugiej strony w ich przypadku procesy te charakteryzują się pewną specyfiką wynikającą z mniejszościowego statusu społecznego. Zasadniczym celem artykułu jest przedstawienie wybranych aspektów starzenia się prezentowanych w 23 wywiadach narracyjnych przeprowadzonych z gejami należącymi do tzw. milczącej generacji, czyli kreującymi zręby swojej tożsamości seksualnej w czasach PRL. Wypowiedzi mężczyzn na temat różnych aspektów starzenia się stanowią ilustrację tego, że procesy te mają zarówno elementy uniwersalne, jak i związane ze specyfiką społecznego konstruowania nienormatywnych seksualności, co uzasadnia uwzględnienie w ich interpretacjach założeń krytycznej gerontologii, jak również odniesień do teorii przyspieszonego starzenia się oraz kryzysowych kompetencji.