Formacje czwartorzędowe Belgii

Abstrakt

Artykuł w języku francuskim.

TYTUŁ ORYGINALNY: Les formations quaternaires de la Belgique

Belgia nie była bezpośrednio pokryta lądolodem, choć możliwe są lokalne ślady moren w rejonie Hohe Venn. Znanych jest jednak kilka morskich osadów czwartorzędowych: (1) - Merksemian – najstarsza plejstoceńska transgresja morska w Belgii, z charakterystyczną fauną mięczaków; trudny do jednoznacznego powiązania z glacjałam; (2) - Drugi poziom morski – glaukonityczne piaski z Cardium edule, o wieku prawdopodobnie przedrisskim, odpowiednik holsteinu lub „Corton Beds”; (3) Trzeci poziom morski – rozpoznany w wierceniach, przypisany eemianowi.

Oprócz tego na wybrzeżu dobrze znane są holoceńskie poziomy Calais i Dunkirk. Korelacje między formacjami morskimi a kontynentalnymi są niejasne. Niektóre osady wcześniej uznawane za plejstoceńskie mogą w rzeczywistości pochodzić z pliocenu. Osady teras dzielą się na kilka poziomów, a ich interpretacja (klimatyczna czy interglacjalna) jest sporna. Szeroko rozpowszechnione piaski pokrywowe i lessy niweo-eoliczne wykazują kilka poziomów zwietrzenia, wiązanych z różnymi okresami interglacjalnymi. Lessy risskie mają co najmniej trzy podpoziomy, a formacje würmskie prawdopodobnie również trzy (choć nie wszyscy badacze się z tym zgadzają). U schyłku plejstocenu i na początku holocenu w nizinnej Belgii występują osady związane z okresami dryasu oraz cieplejszymi epizodami Allerød i Bølling.