Szkic o stylistyce gatunku - Wojtak, Maria (Rozprawy Komisji Językowej, 2025)
Artykuł przedstawia stylistykę gatunku jako nurt badawczy zawiązany z charakterystycznym dla początków XXI wieku zjawiskiem wtapiania stylistyki (językoznawczej) w różnorodne dyscypliny filologiczne. Nurt ten jest dookreślany jako składnik genologii opisowej, w ramach której uwzględnia się także założenia stylistyki opisowej. O możliwości jego wyodrębniania decydują następujące okoliczności: 1) istnienie osobnego obiektu/osobnych obiektów badań (gatunek/gatunki; tekst/teksty), 2) funkcjonowanie określonego przedmiotu badań (styl gatunku/style gatunkowe; styl tekstu/style tekstów; styl tekstów użytkowych), 3) występowanie charakterystycznej dla niego aparatury pojęciowej (oprócz wspomnianych wyżej kategorii generycznych i stylistycznych: wzorzec gatunkowy i jego parametryzacja, kolekcje gatunkowe, teksty, w tym gatunkowe oraz tekstowe hybrydy), 4) pojawienie się wypracowywanych stopniowo sposobów postępowania badawczego (procesów analitycznych). Analizy zawarte w artykule pokazują przydatność założeń stylistyki gatunku do badań nad tożsamością gatunkową oraz innymi wyznacznikami (zwłaszcza stylistycznymi) komunikatów złożonych, a więc funkcjonujących jako heterogeniczne (hybrydalne) kolekcje ujednolicone funkcjonalnie.