Górnoplejstoceńskie i środkowoplejstoceńskie osady soliflukcyjne w rejonie Stromberg w Württemberg

Abstrakt

Artykuł w języku niemieckim.

TYTUŁ ORYGINALNY: Über Alt- und Mittelpleistozäne Solifluktionsablagerungen im Stromberggebiet in Württemberg

We wcześniejszej publikacji jeden z autorów (D.C. van Dijk) wykazał już, że w regionie Stromberg można wyróżnić trzy fazy soliflukcji. Najstarsza faza soliflukcji jest znacząca: przetransportowała materiał składający się z niesklasyfikowanych szczątków Keuperu, często silnie wietrzejących, na dużą odległość. Jej osady są bardzo gliniaste. Ta faza była następnie poddana erozji wąwozowej sięgającej 30 do 40 metrów głębokości. Druga faza soliflukcji ma jedynie lokalne znaczenie. Jej spływy zawierają mniej wietrzejących fragmentów i również mają charakter gliniasty. W tej fazie znajdują się także elementy starszego materiału. Pierwsze dwie fazy wyraźnie różnią się od trzeciej fazy, której osady zawierają dużą ilość iłów lessowych i bocznie przechodzą w czysty less. Trzecia faza ma mniejsze znaczenie.