Cechy środowiska geograficznego obszarów peryglacjalnych w świetle danych paleobotanicznych
DOI:
https://doi.org/10.26485/BP/1956/3/1Słowa kluczowe:
strefa peryglacjalna, lasostep, lasotundra, europejska część Związku RadzieckiegoAbstrakt
Plejstoceńska strefa peryglacjalna posiadała swoistą florę, która nie ma odpowiednika w żadnym z dziś istniejących zespołów roślinnych. Analizy profilów pyłkowych osadów peryglacjalnych europejskiej części Związku Radzieckiego pozwoliły na poznanie charakteru tej roślinności. Są to lasostep i lasotundra z przewagą roślin zielnych nad drzewiastymi. Badania wykazały podobieństwo florystyczne okresów peryglacjalnych ostatniego i przedostatniego zlodowacenia. Odrębność klimatyczna strefy peryglacjalnej znalazła potwierdzenie w danych paleobotanicznych.
Bibliografia
1. Griczuk W.P., Griczuk M.P., 1950 - K woprosu o charaktierie prilednikowych łandszaftow Siewiero-wostocznoj Pribałtiki (Probleme concernant la caracteristique des paysages proglaciaires Ne de la region baltique). Woprosy Gieogr., nr 23, .
2. Griczuk W.P., Zaklinskaja E.D., 1948 - Analiz iskopajemych pylcy i spor i jego primienienije w paleogieografii (Analyse des pollens et des spores fossiles et son application en paleogeographie).
3. Lisicyna G.N., 1950 - Charaktieristika poslelednikowych łandszaftow Podmoskowia (Caracteristique des paysages postglaciaires ptes de Moscou). Wiestnik Moskowskogo Uniw., nr 6.
4. Markow K.K. 1939 - Matieriały k stratigrafii czetwierticznych otłożenij bassiejna Wierchniej Wołgi (Materiaux pour la stratigraphie des depóts quaternaires du bassin a l'amont de la Volga). Trudy Wierchniewołżskoj Ekspiedicji Len. Gos. Uniw.
5. Markow K.K. 1955 - Oczerki po gieografii czetwierticznogo pierioda (Descriptions geographiques du Quaternaire). Moskwa.
